met de camper door Frankrijk, terug langs de loopgraven uit de eerste wereldoorlog.

Hoe kunnen we zo laks zijn en laten we alles gebeuren zoals de media het ons voorschotelt? Mensen ontmoeten, een 5 weken lang zonder maskers, zonder afstand. Gewoon omdat camperaars vaak weten waar het om gaat bij het mens zijn. Contact maken met anderen, aanwezig zijn voor elkaar, naar elkaar luisteren, samen iets drinken, gedachten uitwisselen zonder vooroordelen...... Geen televisie om ons te malinformeren over doden die overal vallen door een virus. Geen kranten, gewoon mensen onder elkaar die samen komen en er niets van begrijpen. Die niet begrijpen hoe we in zo'n toestand van stille oorlog terecht zij gekomen en er niets aan te lijken te kunnen doen.

uitgeweken Belgen die een soort Gites, B&B uitbaten in Zuid Frankrijk, zigeuners op parkings die rondreizen van parking naar parking, camperplaats uitbaters die van hun camperplaats een hele ludieke frivole plaats hebben gemaakt voor gelijkgestemden, vrij denkenden. Een uitvinder met zijn familie, drie kinderen, die het schild van mijn zoon Tibe terug in ere hersteld, een familie die een oude camper ombouwde en samen met de kindjes op de foto wil. Elkaars camper bekijken en ondertussen elkaars verhaal aanhoren. Niets moet, dat is ont moeten. open staan voor elkaar en zo leren dat we allemaal in essentie hetzelfde zijn, gemaakt en mismaakt door ons te leren wie we niet zijn en ons af te scheiden van de anderen..... Anderen die niet leven zoals wij dat doen, anderen die zich niet laten vaccineren, anderen die lang haar hebben, anderen die in de richting van mekka bidden, anderen......... Er zijn alleen anderen omdat we geleerd hebben anders te zijn dan iemand anders, we hebben geleerd een bepaalde godsdienst aan te hangen, anders dan een ander, geleerd om competitief te zijn en betere punten te halen dan een ander, geleerd dat er zoiets als antivaxers bestaan, dat er zoiets als complotdenkers bestaan. Er zijn geen anderen, dat is een illusie ons voorgehouden door al die goed bedoelende en niet goed bedoelende mensen die ons ons een waarheid voorschotelen waarop heel het huidige systeem van de maatschappij is opgebouwd. Een waarheid die de mannen naar de loopgraven stuurde in de eerste wereldoorlog, een waarheid die ons een controlerende op machtswellust voorziene wereld heeft gebracht die en zo leert ons dit de geschiedenis ons heel veel leed heeft gebracht als mensheid. We kunnen onze ogen hiervoor sluiten en gewoon verder doen, zolang het maar goed gaat voor onze eigen familie en beperkte vriendenkring. We sluiten ons af van die enge buitenwereld en zorgen dat we het goed hebben. De mensheid zoals die was gaat langzaam ten onder, alleen door drastische controle maatregelen en digitalisering van de mens probeert de elite, zo zal ik ze maar noemen, de huidige mensheid te laten voortbestaan. Ik spreek niet over de samenleving, niet over de huidige structuur meer ik spreek nadrukkelijk over de mensheid. De mensheid die al zo lang onder repressie staat, al zo lang dom gehouden wordt en slaafs gemaakt op alle mogelijke manieren, die mensheid in zijn geheel zal men nooit kunnen "controleren", digitaliseren zonder het Bewustzijn van de mensheid vernietigen. Het bewustzijn van de Mens is enorm aan het uitdijen, aan het vergroten, overal op de wereld. Dit bewustzijn, zo eigen aan de mens, beweegt meer en meer in de richting van het bewust zijn, bewust aanwezig zijn in het Nu. Het egotrofische bewustzijn zoals we dat meestal kennen beweegt mee naar het egoloze bewustzijn, in het nu is het ego verdwenen. Wanneer de mens zich laat manipuleren door vaccinaties die geen vaccinaties zijn maar experimentele genetische manipulatie, en wanneer we toelaten dat er een 5G netwerk ontvouwen word komt er een mogelijkheid om de mens in zijn handelen te controleren. Maar alleen wanneer het bewustzijn dit toelaat. Hoe meer we in het Nu aanwezig zijn en dus hoe meer we nu bewust zijn van het moment hoe minder van invloed dat om het even welke manipulatie, ingreep zal zijn. De vrees voor de door een mRna geïnjecteerde mens zal zijn of zij niet veel eerder vatbaar zullen worden voor andere mutaties van een niet zo gevaarlijk virus die misschien veel gevaarlijker zullen zijn.

Een rondreis door het mooie Frankrijk doet veel loskomen, veel gevoelens over hoe het zekere niet moet en vooral veel positieve gevoelens dat we met zovelen zijn die hetzelfde voelen, dat er iets niet klopt aan deze hele corona toestand met zijn valse vaccinaties, mondmaskers, afstands politiek etc etc. Er is een groot samenhorigheidsgevoel, we zijn allemaal mensen die ervoor moeten zorgen dat de mensheid in stand gehouden wordt door onze verantwoordelijkheid op te nemen en te zijn wie we werkelijk zijn en niet wie we geleerd zijn om te spelen wie we behoren te zijn..

Ik zou nog uren kunnen doorschrijven maar mijn blog probeer ik nooit te lang te maken om de aandacht niet te verliezen. Maar terug uit Frankrijk, terug rechtop krabbelend na een slechte rug periode, ik probeer mij nog steeds te wringen in een positie om mij maatschappelijk stand te houden, zal ik weer achter mijn computer kruipen om mijn gevoelens neer te schrijven. Ik ben heel blij soms te zien dat er mensen mij volgen die ik al lang niet meer heb gezien maar die allemaal een heel speciaal plaatsje in mijn hart hebben. Ik denk dat iedereen dat wel beseft.

Nog een laatste melding die ik wil doen: ik heb een weekje geleden mijn zoon gezien in het vruchtwater van zijn mama. Misschien klinkt dit vreemd maar ik was bij hem in het vruchtwater en zag zijn gezichtje perfect voor mij. Ik heb dit wel meer dat ik ergens anders ben dan in mijn eigen lichaam, ik geloofde dit zelf niet maar bepaalde gebeurtenissen hebben mij getoond dat ik soms echt voor een klein moment, ik kan dit niet zelf oproepen helaas, even om een heel andere locatie was dan dat mijn lichaam was. Mooi he?








102 weergaven3 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Nu